Warsztaty ludowe i edukacyjne dla dzieci i dorosłych

Jakoś w pierwszych latach mojej szkoły podstawowej dostaliśmy w szkole zadanie dla chętnych. Nie wiem dokładnie, czy temat pracy został nam narzucony czy wybrałam go sama. Tak czy inaczej, przygotowałam wtedy pracę o królowej Jadwidze. To właśnie w tym momencie zetknęłam się z nią po raz pierwszy, poznałam jej historię i jak się szybko okazało również ogromne serce.

Pamiętam, że tekst zajął mi całą stronę A4. Musiałam nawet dokleić kawałek kartki, bo nie wszystko mi się na niej zmieściło. Choć z pewnością umieściłam w mojej pracy informacje, że moja bohaterka żyła w XIV wieku, pochodziła z Węgier, była żoną Jagiełły czy świętą uznawaną przez katolików, jednak nie to najbardziej utkwiło mi w pamięci. Po dziś dzień mam przed oczami jeden obraz…

Szukając informacji o królowej natrafiłam na bardzo malowniczy opis. Mówił on o tym, że Jadwiga znana była z głębokiej pobożności, troski o ubogich i mecenatu nad nauką. To wszystko potwierdzał wielki gest z jej strony. Podarowała bowiem swoje kosztowności na ówczesną Akademię Krakowską, to jest późniejszy Uniwersytet Jagielloński. Właśnie ten czyn tak bardzo mnie poruszył. Wyobraziłam sobie piękną, długowłosą królową w długiej bogatej sukni, a obok niej wielki, ciężki kufer wypełniony drogocennymi świecidełkami, pieniędzmi i biżuterią.

Ten gest wsparcia na długo zapadł mi w pamięć. Bardzo mi to zaimponowało. Pomyślałam, że królowa musiała być bardzo szlachetna, jeśli swoje kosztowności zamiast zostawić dla siebie, podarowała innym. Był to dla mnie znak wielkiej hojności i zaufania jakim darzyła środowisko naukowe. Czyż można wyobrazić sobie lepszego władcę? Władcę, który wykorzystuje swoją pozycję i swoje dobra by dzielić się nimi z tymi, którzy ich potrzebują. Władcę, który edukację innych ceni więcej niż własną wygodę. Czyny mówią tak wiele o człowieku!

Później, kiedy przyszedł w moim życiu czas przygotowań do sakramentu bierzmowania, nie muszę chyba zdradzać jaką patronkę sobie wybrałam. W dodatku moja własna babcia również nosiła to imię, dzięki czemu jeszcze bardziej darzyłam je sympatią.

Wracając jednak do królowej… Postawa, pełna hojności dla dobrych inicjatyw zakorzeniła się we mnie gdzieś bardzo głęboko. Do dziś znajduję w służbie innym wielką wartość i czerpię z tego ogromną radość.

Profil i działalność naszej firmy wpisuje się w pracę na rzecz dobrych wartości. Chcemy pokazywać Polskę, jej historię i kulturę, innym, by tak jak my, mogli poznać swoje własne korzenie. Naszym marzeniem jest by uczestnicy naszych spotkań mogli zanurzyć się w tradycji, odnaleźć w niej coś dla siebie i zrozumieć jak wielkim skarbem jest.

Tak więc teraz, z radością ogłaszam Świętą Jadwigę patronką wszelkich inicjatyw Domku Tradycji. Mam tym samym nadzieję na jej orędownictwo w niebie!